معشر : جماعت . نقيبه : از « نقب » ، شاهد قوم كه گفتهء او مورد قبول طايفهء خود باشد ، چهره‌هاى با نفوذ و شناخته شده . أعضاد : جمع « عضد » ، نصرت و بازو . بازو سبب قدرت انسان در اعمال است . حضنة : جمع « حاضن » ، حافظ و نگه‌دارنده . غميزة : سستى در عمل و نادانى در عقل است . سنة : غنودن ، خواب سبك ، گفته شده : سَنة ، سنگينى در سر و نعاس ، سنگينى در چشم و نوم ، سنگينى در قلب است . « 1 » ظُلامة : به معناى « مظلمة » ، چيزى كه ستمگر از شما گرفته باشد و شما در پى گرفتن آن باشيد . سرعان ، عجلان : هر دو ، اسم فعل به معناى « سَرَعَ » و « عَجَل » هستند ، يعنى چه با سرعت و با شتاب . إهالة : پى و مانند آن است كه ذوب شود . خَطب : امر عظيم . استوسع : از « وسعت » ، گشاد شد . وهنة : لباسى كه پوسيده و پاره شده باشد . استهز : استوسع . فتق : شكاف .

--> ( 1 ) . لسان التنزيل ، ص 213 . .